مسافر

صبر کن قطار!
ای همیشه غرق دود
من مسافرم
میروم بهسوی خویش
میبری مرا به کودکی؟
روزهای بازی قشنگ دود دود... کیش کیش...

یونس خرسند

برچسبها: نیمایی, شعر نو, قطار, کودکی, خاطرات