چون کشتیِ طوفانزده آرام ندارم... (صائب تبریزی)عُمراً صنما بی تو من آرام ندارمجز عشق رخ تو، هوسِ خام ندارمای مونس شبهای سیَه! گوشی هُشمند!مثل تو خوشاندام، دلآرام ندارمبا بودن تو، وقت ندارم که بخوابمانگیزهی صبحانه، غم شام ندارممن غیر تکان دادن این شست، نصیبیاز پرورش و ورزش اندام ندارمبس پیر شدم پای پر...